Ewa Nowak jest zdecydowanie jedną z moich ulubionych polskich autorek. Pisze prosto o problemach nastolatków - mniejszych i większych. Jej książki są lekkie, czyta je się bardzo szybko.
"Bransoletkę" znalazłam w małej bibliotece. Spodobał mi się opis zwłaszcza, że książka jest związana z teatrem. Zaczęłam ją czytać jeszcze w drodze ze szkoły. Opowiada ona historię Weroniki - uczennicy trzeciej gimnazjum. Dziewczyna ma problemy z ojcem. Mężczyzna znęca się nad dziećmi psychicznie i fizycznie. W domu jednak jest to ignorowane.
Weronika zauroczyła się w pewnym chłopaku i bardzo chciałaby wyjechać z nim w ferie na warsztaty teatralne. Niestety okazało się, że chłopak chce po prostu znaleźć kogoś na swoje miejsce. Dziewczyna wyjeżdża więc sama. Na początku podchodzi do tego bardzo sceptycznie. Nie jest jej łatwo odnaleźć się w kręgu artystycznych dusz, gdzie wszyscy już bardzo dobrze się znają. Jednak po pewnym czasie Weronika poznaje siebie i uczy się radzić sobie z kłopotami. Zainteresowanie dziewczyny wzbudza Karol. Chłopak nie rozmawia praktycznie z nikim. Siedzi odosobniony od grupy i nie bierze udziału w zajęciach. Wkrótce zbliżają się do siebie.
W książce autorka poruszyła wiele problemów młodzieży. Bardzo wyraźnie ukazane jest to, jak na podstawie pozorów oceniamy osoby. Wiele podobnych sytuacji przeżywa młodzież. Lektura skłania do refleksji i zastanowienia się czy przypadkiem niektórymi słowami, posądzeniami nie krzywdzimy innych.
Ogólnie książka mi się spodobała, aczkolwiek nie zrobiła jakiegoś wielkiego "wow". Jeśli szukacie w miarę lekkiej i przyjemnej powieści warto przeczytać właśnie tę. Oceniam ją na 7/10.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz